امروزه استفاده از پلیمرهای حاوی ترکیبات تاخیرانداز شعله، بسیار رواج یافته است و می‌تواند از ضرر‌ها و آسیب‌های زیادی جلوگیری کند. برای کامپاندهای تاخیردهنده شعله از سازگارکننده‌هایی با بازده عملکردی بالا استفاده می‌شود تا برهم کنش‌های کافی انجام شود. این نوع پلیمر در بسیاری از صنایع کاربرد دارد که یکی از کاربردهای مهم آن پوشش کابل‌هایی با ولتاژ پایین است. آمیزه کامپاندهای تاخیردهنده شعله جایگزینی برای کابل PVC هستند و علاوه بر تاخیردهندگی شعله، ویژگی‌های دیگری هم دارند. ما قصد داریم در این مقاله به بررسی تاثیر سازگارکننده‌ها در مستربچ تاخیرانداز شعله و ویژگی‌های آن بپردازیم. پس با ما همراه باشید. ویژگی‌های کامپاند تاخیردهنده شعله کامپاند حاوی ترکیبات تاخیر دهنده شعله، آمیزه‌ای از ترکیبات معدنی و قطبی چون آلومینیوم تری هیدرات، منیزیم دی هیدرات، منیزیم هیدروکسید و… است که باعث به تاخیر انداختن شعله، ایجاد دود و گاز کمتر و آلودگی کمتر محیط می‌شود. ترکیب این نوع کامپاند با سازگارکننده‌هایی نظیر پلی اولفین با چالش روبه‌رو است و باعث تولید نمونه‌ای با خواص ضعیف می‌شود. بنابراین برای انتخاب سازگار کننده، باید به بازده عملکردی و برهم کنش آن توجه داشته باشید. زمانی که بازه عملکردی بالا باشد و در مرز مشترک ماده غیرقطبی و قطبی، برهم کنش کافی وجود داشته باشد، مکانیسم‌های شیمیایی ایجاد می‌شود که به بهبود خواص و فرآیند آن کمک می‌کند. مقایسه تاثیر سازگارکننده‌ها در کامپاند تاخیردهنده شعله مقایسه سازگار کننده‌ها با توجه به پارامترهای مختلفی انجام می‌شود و یک سازگارکننده مناسب در میزان مشخص، می‌تواند تاثیر زیادی بر خواص آمیزه داشته باشد. ما در ادامه قصد داریم دو نوع از سازگارکننده مالئیک انیدریدی که در سطوح گرفتینگ متفاوت هستند را بر اساس پارامترهای مشخص مقایسه کنیم. اکسیژن: بررسی میزان شاخص اکسیژن به ما در شناخت خاصیت اشتعال پذیری کمک می‌کند. به طوری که هرچه میزان آن بیشتر باشد، عملکرد به تاخیر انداختن شعله بالاتر خواهد بود. در آزمایش این شاخص، نمونه سازگارکننده با گرفت بالا در محدوده ۱تا ۱.۳ و گرفت متوسط در حدود ۰.۷ تا ۱ عملکرد یکسانی داشته اند. تست MFI: با انجام این تست می‌توان خواص آمیزه‌های مختلف را مقایسه کرد. در این تست، سازگارکننده با گرفتینگ بالا، میزان MFI بالاتری داشته است. بررسی خواص مکانیکی: برای انجام این بررسی، ازدیاد طول در نقطه شکست و استحکام کششی مورد بررسی قرار می‌گیرد که سازگارکننده با گرفتینگ پایین، میزان استحکام کششی کمتری دارد و میزان ازدیاد طول آن از نمونه با گرفتینگ بالا، بیشتر است. بنابراین آمیزه‌های پلیمری با درصد گرفت بالا، سازگارکننده‌های مناسب‌تری برای برقراری برهم‌کنش میان ذرات المان‌های قطبی و غیر قطبی هستند و به بهبود عملکرد کامپاند تاخیردهنده شعله کمک بیشتری می‌کنند. عوامل مهم در سازگارکننده کامپاند تاخیردهنده شعله با توجه به مقایسه‌ای که در قسمت قبلی انجام شد، باید برای انتخاب سازگارکننده کامپاند تاخیردهنده شعله، به استحکام کششی، MFI، خواص مکانیکی و… توجه داشته باشیم. در صورتی که استفاده از یک سازگارکننده باعث بهبود این پارامتر‌ها شود، یک سازگارکننده مناسب برای کامپاند تاخیردهنده شعله است که عملکرد بالایی دارد. زمانی که خواص مکانیکی کامپاند بهتر شود، استحکام کششی هم بیشتر می‌شود. استحکام کششی بهتر در کنار پارامترهای دیگر، باعث تقویت مرز مشترک افزودنی و ماتریس پلیمری می‌شود و تنش بین سطحی و چسبندگی بین فازی را کاهش می‌دهد. بنابراین تاخیردهندگی شعله در شرایط مختلف راحت‌تر خواهد بود. مزایا استفاده از سازگارکننده‌ها در کامپاند تاخیردهنده شعله همانطور که پیشتر اشاره کردیم، استفاده از سازگارکننده‌ها، کمک فراوانی به بهبود عملکرد کامپاند تاخیردهنده شعله می‌کنند. این سازگار کننده‌ها ویژگی‌هایی دارند که در ترکیب با این کامپاند، مزایا بسیاری به همراه دارد. این مزایا عبارتند از: بهبود پراکنش پرکننده در ماتریس پلیمری بهبود خواص مکانیکی افزایش روان شدگی کاهش میزان ویسکوزیته مذاب ماده پلیمر ایجاد پوشش سطح بهبود خواص سطح مشترک بهبود میزان چسبندگی فیلر و ماتریس کاهش تنش بین سطحی تمامی این مزایا زمانی بوجود می‌آیند که شما از سازگارکننده مناسب برای کامپاند تاخیردهنده شعله استفاده کنید. توجه داشت باشید که ایجاد این مزایا می‌تواند به بالا رفتن کیفیت این نوع کامپاند، کمک زیادی کند.

کامپاند یکی از پرکاربردترین مواد اولیه مورد استفاده در صنایع پایین دستی پلیمر و پلاستیک است که با هدف تولید انواع مختلف محصولات پلاستیکی با خواص مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. کامپاند چیست؟ از جمله مهم‌ترین مواد پلیمری که در تولید محصولات پلاستیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد، کامپاند است. هنگامی که دو یا چند ماده اولیه را به نسبت‌های مشخص با یکدیگر مخلوط می‌کنیم، کامپاند به دست می‌آید. علاوه بر مواد اولیه که پایه‌های پلیمری اصلی کامپاند را تشکیل می‌دهند، می‌توان افزودنی‌هایی نیز به کامپاند اضافه کرد. کامپاند به عنوان ماده اولیه در تولید محصولات پلاستیکی قرار می‌گیرد و مشکلاتی نظیر اختلاط مواد اولیه با یکدیگر هنگام تولید، هدر رفت مواد اولیه و کندبودن سرعت تولید را برطرف می‌کند. به عبارت دیگر، کامپاندها شامل ترکیباتی از قبیل پلیمر و مواد افزودنی هستند که با هدف تسهیل و تسریع فرآیند ساخت محصولات پلاستیکی تولید می‌شوند. از معروفترین کامپاندها، می‌توان به انواع کامپاندهای پلی اتیلن، پلی پروپیلن، پی وی سی، کربنات کلسیم، پلی کربنات و… اشاره کرد. چرا از کامپاند استفاده می‌کنیم؟ به طور کلی در برخی از تجهیزات به کار رفته در صنایع از قبیل تجهیزات تزریق پلاستیک و یا اکسترودها نمی توان مستربچ را به پایه‌های پلیمری اصلی اضافه کرد. در چنین شرایطی کارخانجات ناچار به استفاده از کامپاند می‌شوند تا به این ترتیب کیفیت محصول نهایی آن‌ها کاهش پیدا نکند. از طرفی از لحاظ اقتصادی و بهداشتی استفاده از کامپاند برای تولید محصول نهایی بسیار به صرفه‌تر از مستربچ است. چرا که از هزینه ناشی از تمیزکاری و ترکیب مستربچ و پایه پلیمری را حذف خواهد کرد. کامپاند و مستربچ نقش کلیدی در بهبود خواص و عملکرد انواع محصولات پلیمری دارند. در واقع، این مواد به رزین‌های پایه اضافه می‌شوند تا ویژگی‌هایی مانند استحکام، شفافیت، چاپ‌پذیری، مقاومت حرارتی، ضد UV و حتی رنگ‌دهی کنترل‌شده را ایجاد کنند. یکی از کاربردهای مهم آن‌ها در تولید فیلم‌ استرچ است. معرفی انواع کامپاند کامپاند پلی اتیلن کامپاند پلی‌اتیلن در گرید‌های مختلفی تولید می‌شود که از نظر چگالی با یکدیگر متمایز هستند. برای بالابردن برخی خواص فیزیکی پلی‌اتیلن از جمله مقاومت و استحکام آن، برخی رنگدانه‌ها در حین تولید به آن اضافه می‌شود. با ترکیب این دو ماده با یکدیگر که البته با درصد حجمی و جرمی مشخصی صورت می‌گیرد، یک محصول نهایی به دست می‌آید که به عنوان کامپاند پلی اتیلن شناخته می‌شود. از پلی‌اتیلن‌هایی که به کمک این رنگدانه‌ها تقویت شده‌اند، در فرآیند تولید فیلم‌های دمشی، لوله‌های تحت فشار و لوله‌های آبیاری استفاده می‌شود. برای تولید لوله‌های آبرسانی علاوه بر این رنگدانه‌ها باید مقداری دوده نیز به پلی‌اتیلن افزوده شود تا کار آب‌بندی لوله‌ها به بهترین شکل ممکن انجام شود. محصول نهایی تولیدشده از ترکیب این رنگدانه‌ها، در برابر نور خورشید پایدار خود را بیشتر حفظ می‌کند و همچنین از نظر قیمت نیز با توجه به افزایش طول عمر محصول نهایی، مقرون به صرفه به شمار می‌رود. دیگر ویژگی مثبتی که افزودن این رنگدانه‌ها به پلیمر پایه اضافه می‌کند، بهبود شکل‌پذیری ماده پلیمری است که در نتیجه می‌توان محصولاتی با اشکال متنوع‌تر تولید نمود. میزان کامپاندی که در فرآیند تولید به پلیمر پایه افزوده می‌شود، متناسب با کاربری مورد نیاز می‌تواند متفاوت باشد. آن چیزی که در حال حاضر مرسوم است، افزودن بین ۴۰ تا ۱۰۰ درصدی این رنگدانه‌ها به پلیمر پایه است. این رنگدانه‌ها کمک می‌کنند تا محصول نهایی ثبات و پایداری بیشتری کسب کند و امکان تغییر شکل آن در طول زمان کاهش پیدا کند. کامپاند پلی پروپیلن کامپاند پلی‌ پروپیلن (کامپاند پ پ) به دلیل قابلیت بالای شکل‌پذیری و چکش‌خواری خوبی که دارد، در صنعت بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. پلی‌پروپیلن یک ترموپلاستیک سخت و کریستالی است که در بسیاری از محصولات خانگی، دستگاه‌های پزشکی و خودروها نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. از دیگر مشخصات بسیار کاربردی کامپاند پلی‌پروپیلن می‌توان به چگالی پایین، مدول الاستیسیته بالا و مقاومت مناسب در برابر خوردگی اشاره کرد. با استفاده از روش‌هایی نظیر اکستروژن این ماده تولید می‌شود و هدف آن، افزایش قابلیت و کارایی این ماده پلیمری، اقدام به تقویت خواص فیزیکی و مکانیکی آن از طریق ترکیب با برخی مواد دیگر است. این کامپاندها را در رنگ‌های مختلفی نیز تولید و روانه بازار می‌کنند. تفاوت کامپاند و مستربچ چیست؟ استفاده از کامپاندها مزایای فراوانی برای تولیدکنندگان دارد که منجر به تسهیل و تسریع فرآیند تولید می‌شود. از مهمترین مزایای این محصول می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: استفاده از مواد اولیه یکنواخت در ساخت و تولید مقاومت بالا در برابر نور خورشید قیمت مناسب و رقابتی در بازارهای داخلی و خارجی کیفیت ثابت و مطلوب محصول

نایلون که از پرمصرف‌ترین پلیمرهای جهان است، در دسته‌ی بزرگترین ضایعات پلاستیکی قرار می‌گیرد و کاربردهای فراوانی در صنعت بسته بندی دارد. در رابطه با پاسخ این پرسش که نایلون چیست می‌توان اظهار داشت. نایلون، از گذشته تا به امروز در موارد مختلف کاربردهای فراوان داشته است. افراد زیادی هستند که کلمه نایلون و نایلکس را به جای هم استفاده می‌کنند. این مساله به این دلیل است که اطلاعات درستی از تفاوت‌های میان نایلون و نایلکس ندارند. در این مقاله قصد داریم تا ضمن معرفی نایلون، به تفاوت نایلون و نایلکس به طور مختصر، بپردازیم. همچنین قصد داریم تا آشنایی مختصری درباره کاربرد نایلون داشته باشیم؛ و این که چه مواردی باعث تمایز نایلون، از نایلکس می‌شود. با ما همراه باشید. نایلون چیست؟ نایلون چیست؟ نایلون، نوعی فیلم دمشی است که از پلی‌اتیلن تولید می‌شود. چهار عنصر کربن، هیدورژن، نیتروژن و اکسیژن از عناصر سازنده نایلون به شمار می‌روند. در کنار هم قرار گرفتن این عناصر خاصیت انعطاف‌پذیری و چغرمگی زیادی را برای نایلون‌ها به ارمغان آورده است. نایلون‌ از دسته‌ای از پلیمرها که دارای ساختاری پلی‌آمیدی هستند، تولید می‌شود. این محصول در درجه‌های مختلفی تولید می‌شود که درجه ۶ و ۶.۶ آن بیشترین میزان کاربرد در بازار و صنایع مختلف را دارند. نایلون‌ها به انواع مختلفی مانند نایلون حباب‌دار، نایلون شیرینگ، نایلون سه لایه و پنج لایه، حباب‌دار پاکتی و… تقسیم بندی می‌شوند. تاریخچه نایلون درباره تاریخچه صنعت تولید نایلون چه می دانید؟ برای همه ما انسان‌ها لازم است که نسبت به موادی که با آن‌ها در ارتباط هستیم اطلاعات کافی داشته باشیم. در این مقاله به بررسی تاریخچه صنعت تولید نایلون می پردازیم. با ما همراه باشید. خاستگاه و علت نام گذاری نایلون  شرکت دوپن مسیری طولانی برای انتخاب نام محصولات خود پیمود. در ۱۹۴۰، جان اِکِلبری از این شرکت، بیان کرد که حروف “نایل” دلخواه انتخاب شدند و “ون” از پسوند سایر فیبرها مثل کتان و ریون گرفته شد. کتابی که بعدا توسط دوپن منتشر شد (کانتکست، جلد ۷، شماره ۲، ۱۹۷۸) توضیح داد که در ابتدا قرار بود نام محصول “نوران” (NoRun) باشد (“ران” به معنای شکافتن (unravel) ) اما بعدا اصلاح شد تا چنین ادعای بدون توجیهی را عنوان نکند. چون این محصولات واقعاً شکاف ناپذیر نبودند، مصوت های آن تغییر داده شدند تا “nouraon” بدست آید، که این هم بعدا به “nilon” (نیلون) تغییر داده شد تا بار معنایی “عصبی” آن کمتر شود. برای تلفظ آسان، i ( ی) به y (آی) تغییر داده شد  پیدایش نایلون  نایلون نوعی بسپار (پلیمر) ترکیبی و پلی آمید می‌باشد که اویلین بار در نهم اسفند ۱۳۱۳ یا ۲۸ فوریه ۱۳۹۵ توسط والاس کارترز در مرکز پژوهش دوپونت تولید شد. نایلون یکی از پر کاربرد ترین پلیمر هاست نایلون نوعی. از گرما نرم است که از مواد نرم تولید شده است. این پروژه محصول ساختاری جدید در شرکت دوپن بود که توسط چارلز استاین در ۱۹۲۷ پیشنهاد شد، که در آن دپارتمان مواد شیمیایی متشکل از چند تیم تحقیقاتی کوچک بود که تمرکز آن ها بر “تحقیقات پیشرو” در شیمی بود که به “کاربردهای عملی منتهی می شدند”. مدرس هاروارد، والاس هیوم کاروترز برای هدایت تیم تحقیقاتی پلیمر استخدام شد. در ابتدا به او اجازه داده شد که روی تحقیقات محض، ساختن و آزمایش کردن نظریه های شیمیدان آلمانی، هرمن اِشتاودینگر، تمرکز کند. او بسیار موفق بود، زیراکه تحقیقاتی که او انجام داد دانش پلیمر را بسیار بهبود بخشید و به پیشرفت علوم کمک کرد. اولین کاربردهای بازرگانی از نایلون در ساخت برس مسواک در سال ۱۹۳۸ و نیز جوراب زنانه در سال ۱۹۴۰ بود نایلون ۶ و نایلون ۶۶ مهم‌ترین پلی‌آمید اند که د صنعت به صورت لیف به کار برده می‌شوند. نایلون اولین پلیمر ترکیبی است که در تجارت پیروز است. در جنگ جهانی دوم ابریشم کیمیا شده بود. بنابراین نایلون ساخته شد تا به جای ابریشم مورد استفاده قرار گیرد نایلون در آن زمان در ساخت بعضی وسایل نظامی مانند چتر نجات ، جلیقه توپ خانه ضد هوایی و تایرهای بسیاری از انواع خودروهای نظامی به کار برده می‌شد. غیر از نایلون ۶ و ۶۶ که در  نساجی به شکل لیف مورد استفاده قرار می‌گیرند، نایلون دیگر نیز تولید شده‌اند که اکثراً در مراحل اولیه تولید خود هستند و بعضی هم به علت گرانی مواد اولیه در سطح تجاری تولید نمی‌شوند. نایلون اولین الیاف مصنوعی بود که  به دست انسان ساخته می شود نایلون پلیمری است که توسط والاس کاروترز متخصص شیمی آلی کمپانی دوپونت درسال ۱۹۳۵ یکی از بزرگترین تولید کننده های مواد شیمیایی درآمریکا وجهان است.وی روی این پروژهکارکرد تادرنهایت موفق شد درسال ۱۹۳۸اولین محصول نایلونی که مسواک باالیاف نایلون بود،تولید کند بعداز تولید مسواک معروفترین محصول نایلونی  که همان جوراب نایلونی زنانه بود به وجود آمد پس از این کشف بزرگ بسیاری دانشمندان درپی بدست آوردن محصولات جدید وکشف راز نایلون بودن و در این راستا آزمایش های گوناگونی انجام می دادند . روزی هنگامی یکی از این آزمایش ها ناگهان ماده ای تهیه شد که مانند شکلات کش می آمد وقتی که سرد شد متوجه شدند که بهتر وبیشتر کش م آید وهمین اتفاق باعث شد که شیمی دانان به این فکر بیافتند که از این ماده الیافی برای پوشاک استفاده کنند ودرراستای این هدف بعداز چندین سال مکار مستمر به الیاف جدیدی به نام نایلون دست پیداکردند. یکی ازشعارهایی که برای تبلیغ نایلون از آن استفاده می کردند آن رامستحکم تراز فولاد ولطیف مثل تارعنکبوت تعبیر می کردند. امروز نایلون درصنایع متنوعی مثل لاستیک ماشین چترنجات ،چادر طناب و… استفاده می شود. هنگامی که به عقب بر میگردیم متوجه می شویم که یکی از عواملی که باعث شد به فکر درست کردن الیاف جدیدی بیافتند بالابودن قیمت بالای ابریشم آسیایی بود که اکثر از ژاپن وارد می شد.یکی ازبزرگترین مشتریان ابریشم ژاپن ارتش آمریکایی هابودند وبه دلیل باا بودن قیمت ابریشم دست یافتن به نایلون برای آن ها موفقیت ودستاورد مهمی بود که درطول جنگ جهانی دوم نایلون جایگزین ابریشم آسیایی شد واین ظربه ی مهلکی برای بازار ابریشم ژاپن بود. شناخت نایلون‌‌ها نایلون‌ها در گریدهای مختلفی تولید و در بازار عرضه می‌شوند. انواع نایلون‌ها بر مبنای نوع کاربرد آن‌ها در چند دسته تقسیم می‌شوند، که مهم‌ترین آن‌ها نایلون‌های صنعتی و نایلون عریض است و سپس سایر نایلون‌ها. در ادامه شما